Vladimir İlyiç Ulyanov, nam-ı diğer “Lenin”in doğumunun 156. yılında, onun figürü dünya çapındaki egemen sınıflar için hâlâ dayanılmaz olmaya devam ediyor. Proletaryanın diğer büyük liderleri gibi, burjuva tarih yazımı ve akademik dünya, onun mirasını evcilleştirmek, teorisini boşaltmak veya onu otoriter bir komplocunun basit rolüne indirgemek için her yolu denemiştir. Onu affetmiyorlar ve asla affetmeyecekler. Çünki Lenin; burjuva egemenliğinin sonunun pratikte mümkün olduğunu kanıtlayan adam olduğu için.
Lenin, sürgüne, Çarlık hapishanelerine ve zorlu bir sürgüne göğüs gerdi, ama ilkelerinden tek bir milim bile ödün vermedi. Avrupa sosyal demokrat tepe yöneticileri parlamenterizmin cazibesine boyun eğerken ya da Birinci Dünya Savaşı’nın emperyalist katliam sahasına işçileri gönderirken, Lenin bir mücadele aracı yarattı: öncü parti. Nesnel koşulları doğru okudu, proletarya ile yoksul köylülüğün kaderlerini birleştirdi, Büyük Ekim Devrimi’ni yönetti ve Rus toprak ağaları ile kapitalistlerin gücünü haritadan sildi. Lenin halkını yabancı bir savaşın siperlerinden kurtardı, yeni doğan işçi iktidarını yabancı güçlerin askeri kuşatmasına karşı savundu ve dünyanın ilk sosyalist devletinin sarsılmaz temellerini attı.
“Bu yüzden, mücadele karşısındaki kayıtsızlık, gerçekte mücadelenin bastırılması, ondan uzak durma ya da tarafsızlık değildir. Kayıtsızlık, sessizce güçlünün, egemen olanın desteğidir. 1905 Ekim Devrimi patlak verdiğinde Rusya’da otokrasiye kayıtsız kalanlar, otokrasiye sessizce destek veriyordu. Günümüz Avrupası’nda burjuvazinin egemenliğine kayıtsız kalanlar, burjuvaziye sessizce destek veriyor. Özgürlük uğruna mücadelede onun burjuva niteliği fikrine kayıtsız kalanlar, bu mücadelede burjuvazinin egemenliğine, özgür doğan Rusya’da burjuvazinin egemenliğine sessizce destek veriyor. Siyasi kayıtsızlık, siyasi tokluktur. Tok olan, günlük ekmek sorununa kayıtsız ve duyarsızdır; ama aç olan, bu konuda her zaman partili bir adam olacaktır. Bir kişinin günlük ekmek sorununa kayıtsızlığı ve duyarsızlığı, ekmeğe ihtiyaç duymadığı anlamına gelmez; aksine, ekmeği her zaman güvence altına alınmış demektir, ondan asla yoksun değildir, toylar partisinden iyi bir konuma yerleşmiştir.” (V.İ.Lenin, Sosyalist Parti ve Partisiz Devrimcilik, 1905)
Coşkun Özdemir
Zürich