“Denizlerin Yolunda NATO’yu Bu Topraklardan Def Edeceğiz”
Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) önderleri Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, idam edilişlerinin 54. yılında Ankara’daki Karşıyaka Mezarlığı’nda mezarları başında anıldı.
Anma programı, mezarlığın 2 No’lu kapısında bir araya gelen sendikalar, siyasi partiler, demokratik kitle örgütleri ve gençlik oluşumlarının katılımıyla başladı. Program, saygı duruşunun ardından yapılan açıklamalarla devam etti.
Ortak açıklamada, üç ismin emperyalizme karşı yürüttükleri mücadelenin günümüzde de ilham kaynağı olduğu vurgulandı. Bölgesel gelişmelere ve özellikle Ortadoğu’daki çatışmalara değinilen açıklamada, Türkiye’nin NATO üyeliği ve uluslararası ilişkileri üzerinden yürütülen politikaların eleştirildiği ifade edildi. Açıklamada ayrıca yaklaşan NATO zirvesine atıf yapılarak, savaş politikalarına karşı mücadele çağrısı yapıldı; Türkiye’nin NATO’dan çıkması, askeri üslerin kapatılması ve bağımsızlık mücadelesinin büyütülmesi gerektiği dile getirildi.
Metinde, 1970’li yıllardan itibaren yaşanan siyasi gelişmeler hatırlatılarak, idamların yükselen toplumsal muhalefete yönelik bir müdahale olduğu ifade edildi. Günümüzde de benzer baskı politikalarının sürdüğü öne sürülerek, gazeteciler ve sendika temsilcilerine yönelik tutuklamalara dikkat çekildi.
Açıklama, üç fidanın mirasının yalnızca anılmadığı, aynı zamanda geleceğe taşınması gereken bir mücadele çizgisi olduğu vurgusuyla sonlandırıldı. İşçilerin, gençlerin ve emekçilerin ortak mücadelesinin büyütülmesi çağrısı yapıldı.
Deniz Gezmiş 1947’de Ankara’nın Ayaş ilçesinde doğdu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğrenciyken 1968 gençlik hareketinin önde gelen isimlerinden biri oldu. THKO’nun kurucularından olan Gezmiş, 6 Mayıs 1972’de idam edildi.
Hüseyin İnan 1949’da Kayseri’nin Sarız ilçesinde doğdu. ODTÜ’de eğitim gördü ve örgütün teorik altyapısında önemli rol oynadı. 6 Mayıs 1972’de idam edildi.
Yusuf Aslan 1947’de Yozgat’ta doğdu. ODTÜ’de öğrenciyken öğrenci hareketlerinde aktif rol aldı. THKO’nun kurucu kadrosunda yer aldı ve 6 Mayıs 1972’de idam edildi.
Bu anma, Türkiye’de 1970’li yılların siyasi mirasını hatırlatan ve farklı kesimler tarafından farklı şekillerde yorumlanan tarihsel bir olay olarak önemini korumaya devam ediyor.