İtalya’da hayat pahalılığına, eğitim politikalarına, savaş ve emperyalizme karşı büyüyen toplumsal öfke sokaklara taştı. Milano’da 10 binden fazla kişi meydanları doldururken Roma, Torino, Bologna ve Napoli’de de protestolar düzenlendi. Aşırı sağcı Meloni hükümeti halkın taleplerine yanıt vermek yerine kentleri polis ve askerlerle kuşattı. Ancak baskılar ve polis barikatları, gençliğin ve emekçilerin mücadele iradesini kıramadı.
Milano’da 10 bin kişi sokakta, kent polis ablukasında!
İtalya’da 24 Ekim’de gerçekleştirilen protestolar, toplumsal muhalefetin giderek büyüyen öfkesini ortaya koydu. Milano’da öğrencilerin, sendikaların, sol örgütlerin ve Filistin’le dayanışma gruplarının katıldığı yürüyüşlerde 10 binden fazla insan bir araya geldi.
Meloni hükümeti ise kente yaklaşık 1.400 polis ve askeri personel konuşlandırdı. Zırhlı araçlar ve yoğun güvenlik önlemleriyle şehir merkezi kuşatma altına alınırken bazı işyerleri kepenk kapattı.
Bütün bu önlemlere rağmen protestocular sokakları terk etmedi. Farklı noktalardan başlayan yürüyüşler birleşerek kitlesel bir gösteriye dönüştü. Eğitim hakkını, insanca yaşam koşullarını ve Filistin halkıyla dayanışmayı savunan sloganlar yükseldi.
Roma’da savaş karşıtı yürüyüşe polis müdahalesi
Başkent Roma’da öğrenciler ve sol gruplar, savaş ve emperyalizm karşıtı sloganlarla yürüdü. İtalya’nın savaş politikalarından uzak durmasını isteyen göstericiler, artan askeri harcamalara ve toplumsal kaynakların halkın ihtiyaçları yerine silahlanmaya ayrılmasına tepki gösterdi.
Başbakanlık yönünde yürümek isteyen bir grup protestocu polis barikatlarıyla karşılaştı. polis tazyikli su ve coplarla müdahale etti.
Torino ve Bologna’da da polisle göstericiler arasında gerginlikler yaşanırken Napoli’de hayat pahalılığına karşı eylemler gerçekleştirildi.
İtalya sokaklarında yükselen bu öfke, yalnızca hükümetin eğitim politikalarına değil; yoksulluğa, geleceksizliğe, militarizme ve sermaye düzeninin yarattığı eşitsizliklere karşı biriken tepkinin ifadesidir.
Meloni’nin baskı politikaları toplumsal öfkeyi susturamayacak!
Aşırı sağcı Giorgia Meloni yönetimi, güvenlik önlemlerini sertleştirirken protestoları kamu düzeni sorunu olarak göstermeye çalışıyor. Meloni, gösteriler sonrasında güvenlik güçlerine teşekkür ederek bazı protestocuları şiddet çıkarmakla suçladı.
Oysa gençlerin eğitim hakkı, işçilerin insanca yaşam talebi ve halkın savaş politikalarına karşı tepkisi, polis barikatlarıyla ortadan kaldırılamaz.
İtalya’da gelişen protestolar, kapitalist krizin faturasını emekçilere ödeten politikalara karşı sınıfsal hoşnutsuzluğun büyüdüğünü gösteriyor. Bir tarafta sermayenin çıkarlarını ve silahlanma politikalarını önceleyen iktidar, diğer tarafta geçim sıkıntısıyla boğuşan emekçiler ve geleceksizliğe mahkûm edilen gençlik bulunuyor.
Halk eğitim, iş ve insanca yaşam isterken iktidarın sokaklara polis ve asker yığması, toplumsal sorunların çözümü değil, baskıyla yönetilmesidir.
Emeğin örgütlü gücü sermayenin gücünü yenecektir!
İtalya’da öğrencilerin, sendikaların ve savaş karşıtı hareketlerin aynı meydanlarda buluşması, toplumsal muhalefetin birleşik mücadele olanaklarını güçlendiriyor.
Ancak meydanlarda açığa çıkan öfkenin kalıcı kazanımlara dönüşmesi, işçi sınıfının ve gençliğin ortak, örgütlü ve süreklilik taşıyan mücadelesine bağlıdır.
Baskılar, yasaklar ve polis barikatları emekçi halkın özgürlük ve eşitlik arayışını ortadan kaldıramaz. Sömürü, yoksulluk ve savaş politikaları sürdükçe bunlara karşı mücadele de büyüyecektir.
Milano’dan Roma’ya yükselen ses, sermayenin ve aşırı sağın politikalarına karşı başka bir geleceğin mümkün olduğunu hatırlatıyor.
Sermaye devletin zor aygıtlarına, emek ise üretimden gelen kolektif gücüne dayanır. Bu gücün birleşik ve örgütlü mücadeleye dönüşmesi, toplumsal değişimin temelidir.