Kolektif Mücadele Platformu

Hayrettin Eren İçin Adalet Arayışı

46 YILLIK DEVLET KARANLIĞI: HAYRETTİN EREN NEREDE?

Cumartesi Anneleri 1130. haftada yine Galatasaray Meydanı’ndaydı: Gözaltında kaybedilen Hayrettin Eren’in akıbeti açıklansın, sorumlular yargılansın, cezasızlığa son verilsin!

46 yıldır aynı soru soruluyor: Hayrettin Eren nerede?

21 Kasım 1980’de, 12 Eylül faşist askeri darbesinin ardından gözaltına alınan 26 yaşındaki Hayrettin Eren’den bir daha haber alınamadı. Aradan geçen 46 yıla rağmen Eren’in akıbeti açıklanmadı, ailesinin adalet talebi karşılanmadı.

Cumartesi Anneleri/İnsanları, gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini sormak ve sorumluların yargılanmasını istemek için 1130’uncu kez Galatasaray Meydanı’nda bir araya geldi.

Ellerinde kayıplarının fotoğrafları ve karanfiller vardı. Dillerinde ise 46 yıldır yanıtlanmayan bir soru:

Hayrettin Eren nerede?

Yıllardır aynı meydanda sürdürülen mücadele, yalnızca kaybedilen insanların bulunması talebi değil; 12 Eylül darbesinden bugüne uzanan devlet şiddeti, zorla kaybetmeler ve cezasızlık politikalarıyla hesaplaşma mücadelesidir.

GÖZALTI KAYDI VARDI, OTOMOBİLİ EMNİYETTEYDİ, SONRA HER ŞEY İNKÂR EDİLDİ!

Eylemde basın açıklamasını okuyan Ümit Tekay Dişli, Hayrettin Eren’in gözaltında kaybedilmesine ilişkin süreci yeniden hatırlattı.

1970’li yıllarda gençlik hareketi içinde yer alan Hayrettin Eren, 12 Eylül askeri darbesinin ardından aranmaya başlandı.

21 Kasım 1980’de İstanbul Saraçhane’deki Haşim İşcan Geçidi’nde bir arkadaşıyla buluştuğu sırada gözaltına alındı. Önce Karagümrük Karakolu’na götürüldü, ardından aynı operasyon kapsamında gözaltına alınan sekiz kişiyle birlikte Gayrettepe Emniyet Müdürlüğü Siyasi Şube’ye sevk edildi.

Ancak bundan sonra Hayrettin Eren’in varlığı inkâr edilmeye başlandı.

Oğlunun peşine düşen anne Elmas Eren, Karagümrük Karakolu’na gittiğinde gözaltı kayıt defterinde Hayrettin’in adını gördü.

Kendisine oğlunun Gayrettepe’ye gönderildiği söylendi.

Gayrettepe’ye gittiğinde ise Siyasi Şube’nin bahçesinde, oğlunun gözaltına alınırken kullandığı, babasına ait 34 F 6798 plakalı otomobili gördü.

Ortada bir gözaltı kaydı vardı.

Ortada emniyetin bahçesinde bulunan bir otomobil vardı.

Ortada Hayrettin Eren’i gözaltında gördüklerini belirten tanıklar vardı.

Ama polislerin anneye verdiği yanıt aynıydı:

“Gözaltında böyle biri yok!”

Anne Elmas Eren yeniden Karagümrük Karakolu’na gittiğinde, daha önce oğlunun adını gördüğü kayıt defterindeki sayfanın yırtılmış olduğunu fark etti.

Bu anlatım, bir insanın gözaltına alındıktan sonra nasıl inkâr edildiğini ve gerçeğin ortaya çıkarılması için gerekli kayıtların nasıl ortadan kaldırıldığına ilişkin ciddi iddiaları gözler önüne seriyor.

46 yıldır yanıtlanması gereken soru açıktır: Hayrettin Eren gözaltına alındıysa, ona ne oldu? Kimler teslim aldı? Kimler sorguladı? Kayıtlar neden ortadan kayboldu?

12 EYLÜL’ÜN KARANLIĞI 46 YILDIR AYDINLATILMADI!

12 Eylül askeri darbesi, Türkiye tarihinde yalnızca siyasal iktidarın zor yoluyla el değiştirdiği bir dönem değildir.

İşkencelerin, kitlesel gözaltıların, ağır insan hakları ihlallerinin ve gözaltında kaybetmelerin yaşandığı bir devlet şiddeti dönemidir.

Hayrettin Eren’in kaybedilmesi de bu karanlık dönemin aydınlatılmamış dosyalarından biridir.

Gözaltına alınan bir insanın akıbetini açıklamak devletin yükümlülüğüdür. Bu yükümlülük, aradan onlarca yıl geçmesiyle ortadan kalkmaz.

Hayrettin Eren’in dosyasında da açıklığa kavuşturulması gereken tanık anlatımları, gözaltı sürecine ilişkin bilgiler ve ciddi iddialar bulunmaktadır.

Ancak 46 yılın sonunda aileye hâlâ kesin bir yanıt verilmemiştir.

Hayrettin Eren’in nerede olduğu açıklanmamış, kaybedilmesinden sorumlu olanlar tespit edilerek etkili bir yargılama sonucuna ulaşılamamıştır.

46 yıllık bu karanlık, yalnızca geçmişte yaşanmış bir insan hakları ihlalinin değil, bugüne kadar süren cezasızlığın da sorunudur.

“KAYIPLARIMIZI UNUTMAYACAĞIZ, BU MÜCADELEYİ YARIM BIRAKMAYACAĞIZ!”

Hayrettin Eren’in ablası İkbal Eren, Galatasaray Meydanı’nda yaptığı konuşmada, kardeşinin gözaltında kaybedilmesinin ardından yaşananları bir kez daha anlattı.

İkbal Eren, 46 yıl önce Gayrettepe Siyasi Şube’nin bahçesinde kardeşinin kullandığı otomobili bizzat gördüğünü hatırlattı.

Devlet görevlilerinin sorumluluğunun açığa çıkarılmasını isteyen Eren, adaletin sağlanmamasının suçun üzerinin örtülmesi anlamına geldiğini vurguladı.

“Bugün bu kişileri yargılamayan devlet suça ortak oluyor.”

İkbal Eren, insanlığa karşı suçlarda zamanaşımının kaldırılmasını ve sorumluların yargılanmasını istedi.

31 yıl önce adalet arayışıyla Galatasaray Meydanı’nda oturmaya başlayan, ancak kaybettikleri evlatlarının akıbetini öğrenemeden yaşamını yitiren annelerin mücadelesini asla yarım bırakmayacaklarını söyledi.

Devletin ve yargının yıllar boyunca sonuçlandırmadığı dosyaların unutulmasını bekleyenlere karşı, İkbal Eren’in yanıtı açıktı:

“Bu meydanı açsanız da açmasanız da son kaybımız bulunana kadar kaçıncı kuşak olursa olsun buradayız.”

Bu sözler, 46 yıldır sürdürülen bir adalet arayışının ve kuşaktan kuşağa devredilen bir mücadelenin ifadesidir.

Çünkü gözaltında kaybedilenlerin aileleri için zaman, yaşananların üzerini örten bir perde değildir.

Her geçen yıl, yanıtlanmamış soruların ve yerine getirilmemiş adalet yükümlülüğünün ağırlığını büyütmektedir.

ZORLA KAYBETMELERDE CEZASIZLIK SON BULMALI!

Cumartesi Anneleri, Hayrettin Eren’in akıbetinin ortaya çıkarılması için dosyanın yeniden ve etkili biçimde soruşturulmasını talep etti.

Eren’i gözaltında gördüklerini belirten tanıkların ifadelerinin, gözaltı kayıtlarına ilişkin anlatımların ve mevcut bütün delillerin değerlendirilmesi istendi.

Sorumluların kim olduğunun belirlenmesi ve yargı önüne çıkarılması gerektiği vurgulandı.

Zorla kaybetme iddiaları, yalnızca geçmişteki olaylar olarak ele alınamaz. Kaybedilen kişinin akıbetinin ve bulunduğu yerin açıklanmaması, ailelerin yıllarca belirsizlik içerisinde yaşamaya mahkûm edilmesi anlamına gelmektedir.

Bu nedenle devletin etkili soruşturma yürütme, gerçeği açığa çıkarma ve sorumlular hakkında hukuki işlem yapma yükümlülüğü devam etmektedir.

Hayrettin Eren’in ailesinin talebi açık ve meşrudur:

Hayrettin Eren’in akıbeti açıklansın!

Gözaltına alınmasına ve kaybedilmesine ilişkin bütün kayıtlar ortaya çıkarılsın!

Sorumlular tespit edilsin ve yargılansın!

Zorla kaybetmelerde cezasızlık politikasına son verilsin!

İnsanlığa karşı suçlarda zamanaşımının kaldırılması için gerekli hukuki güvenceler sağlansın!

GALATASARAY MEYDANI 31 YILLIK ADALET MÜCADELESİNİN TANIĞDIR!

Cumartesi Anneleri’nin mücadelesi, yalnızca kaybedilen yakınlarının izini süren ailelerin mücadelesi değildir.

Bu mücadele, devletin karanlıkta bıraktığı dosyaların açılması, zorla kaybetmelerin araştırılması, işkence ve devlet şiddeti iddialarının aydınlatılması ve cezasızlığın sona erdirilmesi talebidir.

Galatasaray Meydanı, yıllardır bu taleplerin simgesi olmuştur.

Kayıplarının fotoğraflarını taşıyan annelerin, babaların, kardeşlerin ve çocukların ısrarlı mücadelesi, yıllar boyunca sürdürülen inkâra ve sessizliğe karşı bir hafıza oluşturmuştur.

Bu nedenle Galatasaray Meydanı’ndaki her buluşma, geçmişin unutulmadığını ve adalet talebinin ortadan kaldırılamadığını hatırlatmaktadır.

Hayrettin Eren’in kaybedilişinin 46. yılında da meydanda aynı kararlılık vardı.

Eylem, polis ablukası altındaki Galatasaray Meydanı’na karanfiller bırakılmasıyla sona erdi.

Ancak 46 yıldır yanıtlanmayan sorular yerinde duruyor.

Hayrettin Eren nerede?

Onu gözaltına alanlar kimlerdi?

Gözaltı kayıtlarına ne oldu?

46 yıldır neden etkili bir hesaplaşma sağlanamadı?

Bu sorular yanıtlanmadıkça Hayrettin Eren dosyası kapanmış sayılamaz.

Çünkü bir insanın gözaltında kaybedilmesi, yalnızca ailesinin yaşadığı bir trajedi değil, bütün toplumun yüzleşmesi gereken ağır bir insan hakları ihlalidir.

46 YILDIR SÜREN İNKÂRA VE CEZASIZLIĞA SON!

HAYRETTİN EREN’İN AKIBETİ AÇIKLANSIN, SORUMLULAR YARGILANSIN!

KAYIPLARIMIZI UNUTMADIK, UNUTMAYACAĞIZ!

CUMARTESİ ANNELERİ’NİN ADALET MÜCADELESİ SÜRÜYOR!

Mobil sürümden çık