2006 k\u0131\u015f\u0131n\u0131n bahar\u0131na evrilen g\u00fcnlerindeydik. Zap vadisinin derinlerinde Kan\u00ee Guz\u00ea patikas\u0131nda ilerliyoruz. Yorgunuz ama birazdan \u015eehit B\u00ear\u00eetan Akademisi’nin kamp\u0131na ula\u015f\u0131p onlarca g\u00fczel yolda\u015f\u0131 g\u00f6rmenin heyecan\u0131yla ad\u0131mlar\u0131m\u0131z\u0131 hi\u00e7 yava\u015flatm\u0131yoruz. Ayaklar\u0131m\u0131za yap\u0131\u015fan \u00e7amura da ald\u0131r\u0131\u015f etmiyoruz. Yukar\u0131daki yal\u00e7\u0131n kayalar \u00e7\u0131r\u0131l\u00e7\u0131plak. \u015eahika niye \u00f6rt\u00fcns\u00fcn ki zaten\u2026 Yama\u00e7larda hala \u00f6bek \u00f6bek karlar var ama yerden umut veren \u0131l\u0131k buharlar kalk\u0131yor. \u00d6n\u00fcmdeki arkada\u015f\u0131n \u201cAaa heval Halil\u201d demesiyle ba\u015f\u0131m\u0131 kald\u0131rd\u0131m. Uzun y\u0131llard\u0131r g\u00f6rmedi\u011fim Halil Da\u011f kar\u015f\u0131mdayd\u0131. A\u011f\u0131z dolusu g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcyle kendini yama\u00e7tan patikaya b\u0131rak\u0131p bizi bekledi. Sevdiklerini katmerli \u00f6zlemler sonras\u0131 g\u00f6r\u00fcnce g\u00f6zleri dolan, genzi yanan, yutkunup g\u00f6\u011fs\u00fc hava ile dolan bir ben de\u011filim, bunu biliyorum. Seven insanlar da bunu biliyor ve seven insanlarca anla\u015f\u0131lmak g\u00fczel. Anneler, sevgililer, yolda\u015flarca anla\u015f\u0131lmak g\u00fczel, onlar biliyor bu duyguyu. S\u0131ra bana gelince Halil\u2019e s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131ld\u0131m. Onca ayr\u0131 ge\u00e7en y\u0131l\u0131 merhametle affederek sar\u0131ld\u0131m. Yolda\u015f kokusu, yolda\u015f s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, yolda\u015f sevgisi \u015fu yery\u00fcz\u00fcnde en g\u00fczeller aras\u0131nda yerini al\u0131r. Sar\u0131l\u0131rken nefes nefese ve bo\u011fuk sesini kula\u011f\u0131m\u0131n dibinde duyuyorum. \u201cVar ya, b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015f!\u201d ellerimizi evire \u00e7evire inceliyor, ellerimizden tutup sa\u011fa sola d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor. \u201cVay be!\u201d deyip duruyor\u2026 Bizi herkesten \u00e7ok tan\u0131yan, hikayelerimizi bilen, sevgisini esirgemeyen yolda\u015f\u0131m\u0131z, bizdeki de\u011fi\u015fimlerin \u00e7etelesine yenilerini ekliyordu. G\u00f6zleri \u0131\u015f\u0131l \u0131\u015f\u0131l.<\/p>\n\n\n\n
O s\u0131ralar \u00e7ekti\u011fi \u201cB\u00ear\u00eetan\u201d filminin montaj\u0131yla u\u011fra\u015f\u0131yordu. Duymu\u015ftum ve filmi \u00e7ok merak ediyordum. Bana heyecanla baz\u0131 sahnelerini anlatt\u0131. O anlatt\u0131k\u00e7a sorular\u0131m \u00e7o\u011fal\u0131yordu. O ise sorular\u0131n baz\u0131lar\u0131n\u0131 ge\u00e7i\u015ftiriyor, daha \u00e7ok ruhumdaki geli\u015fmelerle ilgileniyor, bana mektup yazmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kendini affettirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. \u201cKuzeyde \u015fiir yazmay\u0131 b\u0131rakmad\u0131n, de mi? Sava\u015f\u0131n, i\u00e7indeki \u00e7ocu\u011fu \u00f6ld\u00fcrmesine izin vermedin, de mi? Bak ben not yazmad\u0131m ama Armanc sana kurutulmu\u015f \u00e7i\u00e7ekli mektup yazd\u0131\u011f\u0131nda selam\u0131m\u0131 yazmas\u0131n\u0131 s\u00f6yledim, selam\u0131m geldi, de mi?\u201d deyip nefes almadan konu\u015fuyordu. Ben de mutlulukla g\u00fcl\u00fcms\u00fcyor, Halil\u2019in sa\u00e7lar\u0131na d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f birka\u00e7 beyaz teli inceliyordum. Grupla aram\u0131zda a\u00e7\u0131lan mesafeyi kapatmak i\u00e7in \u00e7ocuklar gibi ko\u015ftuk. Ko\u015farken bile susmuyordu. \u201cBen bas\u0131na gidiyorum, sen de gel. Sonra seni kampa b\u0131rak\u0131r\u0131z. Zaten \u00e7ok yak\u0131n. Bak Armanc Kerboran, Kadir Usta, Avare\u015f, Seyit Evran, Sarya Onur gil de oradalar, hepsini g\u00f6r\u00fcrs\u00fcn\u201d deyip akl\u0131m\u0131 \u00e7elmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. \u00c7elmi\u015fti asl\u0131nda ama ben arkada\u015flardan izin almaya \u00e7ekiniyordum. O i\u015fi de tatl\u0131 dili ile Halil halledince arkada\u015flardan ayr\u0131l\u0131p vadiden bir yama\u00e7 patikas\u0131na do\u011fru \u00e7\u0131kt\u0131k. Halil ile y\u00fcr\u00fcmek de g\u00fczeldi. Film an\u0131lar\u0131n\u0131 anlat\u0131p bazen h\u00fcz\u00fcnleniyor, bazen de g\u00fcl\u00fcyordu. Yapt\u0131\u011f\u0131 i\u015fi heyecanla yapan, zorluklardan y\u0131lmayan, i\u00e7indeki sevgiyi hi\u00e7bir ko\u015fulda kaybetmeyen yolda\u015flar\u0131m oldu\u011fu i\u00e7in \u00e7ok \u015fansl\u0131yd\u0131m. Tabii o zamanlar bu kadar \u015fansl\u0131 oldu\u011fumun keskin ayr\u0131m\u0131nda de\u011fildim. \u201cYa\u015fam ya\u015fan\u0131rken anla\u015f\u0131lmazm\u0131\u015f\u201d me\u011fer. Devrimin devleriyle ya\u015f\u0131yormu\u015fum me\u011fer\u2026 Evet, o zaman da tap\u0131yordum arkada\u015flar\u0131ma, o zaman da b\u00fct\u00fcn tanr\u0131lardan \u00e7ok arkada\u015flar\u0131ma inan\u0131yordum. Ama demek o bile azm\u0131\u015f. Ne kadar sevsem Halil\u2019i az. Ne kadar hayran kalsam Seyit\u2019e az. Ne kadar tapsam Armanc\u2019a az. Ne kadar hasret duysam Sarya\u2019ya az\u2026 Azm\u0131\u015f ama ke\u015fke demeyece\u011fim, ke\u015fke demeyecek kadar dolu dolu direndik, sevdik, inan\u0131p iman ettik yolda\u015fl\u0131\u011fa\u2026<\/p>\n\n\n\n
Kocaman a\u011fa\u00e7lar\u0131n oldu\u011fu bir yere geldi\u011fimizde Halil \u00e7antam\u0131 ve silah\u0131m\u0131 al\u0131p bir a\u011fa\u00e7 dal\u0131na ast\u0131, birka\u00e7 ad\u0131m att\u0131ktan sonra e\u011filip bir mangaya girdik. Manga diyorum da, ilk kez b\u00f6yle bir gerilla mangas\u0131 g\u00f6r\u00fcyordum. Yer alt\u0131nda upuzun bir masa, masa boylu boyunca bilgisayarlarla dolu. Ve her bilgisayar\u0131n ba\u015f\u0131nda bir arkada\u015f. Tak\u0131r tukur tu\u015f seslerinden kimse ben ile Halil\u2019i duymuyordu. G\u00f6zlerim tan\u0131d\u0131klar\u0131 ar\u0131yordu, hepsinin arkas\u0131 d\u00f6n\u00fck. Halil y\u00fcksek sesle \u201cYolda\u015flar size daha Kuzey kokusunu \u00fcst\u00fcnden atmam\u0131\u015f bir yolda\u015f getirdim.\u201d Deyince herkes d\u00f6nd\u00fc. Sarya\u2019n\u0131n tiz \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011f\u0131 ile kollar\u0131m\u0131n narin bedeninde kenetlenmesi bir lahzayd\u0131 ama ne g\u00fczel bir lahza. Birbirimizi koklaya koklaya sar\u0131ld\u0131k. Ba\u015f\u0131m\u0131 \u00e7ekip burnuna bakt\u0131m. Burnunda, tam burnunun ucunda ona \u00e7ok yak\u0131\u015fan bir ben vard\u0131. Parma\u011f\u0131mla dokunup \u201cduruyor\u201d dedim. \u201cAy duracak tabii, nereye gitsin bahts\u0131z ben.\u201d Deyip elini g\u00f6\u011fs\u00fcne vurarak g\u00fcld\u00fc. G\u00fcld\u00fck\u2026 \u0130\u00e7erideki yolda\u015flara tek tek sar\u0131ld\u0131m. \u0130lk kez o zaman Seyit\u2019i g\u00f6rd\u00fcm. \u00c7ok duymu\u015ftum. \u00c7ok anlatm\u0131\u015flard\u0131 ama ilk kez y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6r\u00fcyordum. Elimi s\u0131k\u0131nca, g\u00fclen g\u00f6zlerle y\u00fcz\u00fcme bak\u0131p \u201cHo\u015f geldin, seni g\u0131yaben tan\u0131yorum\u201d deyince, k\u0131s\u0131k bir sesle \u201cben de seni\u201d dedim. Yolda\u015flar\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131 yeterince sabote ettikten sonra ben, Halil ve Sarya, Seyit yolda\u015f\u0131n pe\u015fine d\u00fc\u015f\u00fcp kamelya dedikleri odun sobas\u0131n\u0131n yand\u0131\u011f\u0131, \u00fcst\u00fcnde \u00e7ay\u0131n fokur fokur kaynad\u0131\u011f\u0131 s\u0131cac\u0131k bir yere ge\u00e7tik. Oras\u0131 bir yerden daha fazlas\u0131yd\u0131. Bir sesler, kahkahalar, sevgiler, an\u0131lar oca\u011f\u0131yd\u0131. Oras\u0131 bir yer de\u011fil, kat\u0131ks\u0131z anlamd\u0131\u2026<\/p>\n\n\n\n
Seyit bize \u00e7ay doldururken Halil\u2019in kula\u011f\u0131na e\u011filip Seyit\u2019i g\u00f6stererek \u201cGandi partiye kat\u0131lm\u0131\u015f\u201d dedim. Halil kahkaha ile g\u00fcl\u00fcp karn\u0131n\u0131 tuttu. Ye\u015fil \u0131\u015f\u0131kl\u0131 g\u00f6zleri g\u00fclmekten ya\u015flarla doldu. G\u00fclmesi bitti tamam diyorum, tekrar kahkaha at\u0131yor. Bir \u015feyler s\u00f6yl\u00fcyor ama anlayam\u0131yoruz. Sarya ba\u015f\u0131n\u0131, ne dedin anlam\u0131nda sallay\u0131nca Halil cevap vermeme de izin vermiyor. Nefes nefese \u201cBen, ben s\u00f6yleyece\u011fim\u201d diyor. Bekliyoruz g\u00fclmesi bitince, \u201cSeyit Gandi\u201d deyip tekrar g\u00fcl\u00fcyor. En sonunda Halil, Seyit\u2019e dediklerimi oldu\u011fu gibi anlat\u0131nca Seyit en sevecen haliyle ba\u015f\u0131n\u0131 bana do\u011fru uzatarak, \u201cBen de seni g\u00f6r\u00fcnce halam partiye kat\u0131lm\u0131\u015f dedim. Halama \u00e7ok benziyorsun\u201d dedi. Orada o s\u0131cak anlam oca\u011f\u0131nda ba\u015flad\u0131 yolda\u015fl\u0131\u011f\u0131m\u0131z. Halil\u2019in sayesinde tan\u0131\u015fmam\u0131za hep m\u00fc\u015ffik anlamlar katt\u0131m. Halil, beni Gandi ile tan\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Halil, Armanc ve Kadir Usta’y\u0131 getirmeye gidece\u011fini s\u00f6yleyip \u00e7\u0131kt\u0131. Mangalar\u0131 yak\u0131nm\u0131\u015f, hemen gelecekmi\u015f\u2026 S\u00f6zlerini duydum ve heyecanla beklemeye ba\u015flad\u0131m. \u0130\u015fte o k\u0131sac\u0131k bekleme an\u0131nda Seyit bana onlarca an\u0131s\u0131n\u0131 anlatt\u0131. Amed\u2019i, k\u00fc\u00e7\u00fck generalleri, Ap\u00ea Musa\u2019y\u0131… Patikalar\u0131n anlam\u0131n\u0131, yolda\u015flar\u0131n\u0131n ihtiyac\u0131 olunca onlara yeti\u015fememe korkusunu, yaras\u0131n\u0131 sard\u0131\u011f\u0131 ilk gerillay\u0131, g\u00f6md\u00fc\u011f\u00fc ilk \u015fehidi… Lic\u00ea\u2019nin yan\u0131k kokusunu, insan\u0131n ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 anlatamamas\u0131n\u0131n buruk tad\u0131n\u0131. Melsa\u2019y\u0131, Br\u00fbsk\u2019u, Soro\u2019yu… K\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc ve iyili\u011fi\u2026<\/p>\n\n\n\n
Sarya araya girip \u201cHalil ne \u00e7ekmi\u015f, sen de ne biriktirmi\u015fsin arkada\u015f\u201d diyor, g\u00fcl\u00fcyoruz. Halil film \u00e7ekmi\u015fti. Seyit\u2019de da\u011flarda en \u00e7ok yolda\u015fl\u0131k biriktirmi\u015fti. Ve biz onlardan \u00f6\u011freneceklerimiz i\u00e7in ne kadar \u015fansl\u0131 oldu\u011fumuzu o zamanlar \u00e7ok anlayamam\u0131\u015ft\u0131k. Sanki zaman hep \u00f6yle kalacakm\u0131\u015f gibi. Sanki ya\u015fam bizden bedel istemeyecekmi\u015f gibi\u2026 Sanki \u00f6l\u00fcm kap\u0131m\u0131z\u0131 hi\u00e7 \u00e7almayacakm\u0131\u015f gibi…<\/p>\n\n\n\n
Sarya, Zekiye arkada\u015f\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 tur\u015fular\u0131, re\u00e7elleri anlat\u0131p ispatlamak i\u00e7in bir \u015feyler getirmeye gidince Seyit yolda\u015f ile yine sohbetimize d\u00f6nd\u00fck. \u0130nsan kendini hi\u00e7 anlatmadan anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnebilir mi? Kar\u015f\u0131nda Seyit varsa d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr. O soban\u0131n kenar\u0131nda \u00e7\u0131t\u0131rdayan ate\u015fin huzurunda bir daha asla kaybetmeyece\u011fim bir yolda\u015f kazand\u0131m. O g\u00fcnden sonra ona hep “Gandi” diye hitap ettim ve o hep g\u00fcl\u00fcmseyerek kar\u015f\u0131l\u0131k verdi bana. Sonras\u0131 ba\u015f\u0131m\u0131 omzuna yaslayaca\u011f\u0131m dostum, bir i\u015fe ba\u015flarken ak\u0131l hocam, ar\u015fivinden, bilgi ve birikiminden yararlanaca\u011f\u0131m hazinem, ba\u015f\u0131m s\u0131k\u0131\u015f\u0131nca imdad\u0131ma yeti\u015fen arkada\u015f\u0131m. Nerede olursa olsun varl\u0131\u011f\u0131yla huzur buldu\u011fum yolda\u015f\u0131m oldu.<\/p>\n\n\n\n
Yolda\u015f, da\u011flarda her \u015feyindir. Yolunu kaybetti\u011finde yolun. G\u00fcc\u00fcn azal\u0131nca iman\u0131n. Ac\u0131n\u0131n tokma\u011f\u0131 kalbini vurdu\u011funda kalbin. Akl\u0131n ger\u00e7e\u011fe dayanamay\u0131p ba\u015f\u0131n\u0131 avu\u00e7lar\u0131 aras\u0131na saklad\u0131\u011f\u0131nda akl\u0131nd\u0131r yolda\u015f. Seyit deyince yolda\u015fl\u0131\u011f\u0131n en g\u00fczel tan\u0131mlar\u0131 kendili\u011finden gelip insan\u0131n yan\u0131nda ba\u011fda\u015f kuruyor. Biz onu sade, sayg\u0131n, se\u00e7kin, diren\u00e7li, azimli, enerjik, duygulu yolda\u015f olarak hat\u0131rlay\u0131p ya\u015fataca\u011f\u0131z. Devrime ve hepimize katt\u0131klar\u0131 o kadar \u00e7ok ki anlatmaya sayfalar yetmez. Bazen tek bir \u00f6\u011freti ile yetinir insan, benim de Seyit\u2019ten \u00f6\u011frendi\u011fim en nadide \u00f6\u011freti \u201cdevrim, hepimizin toplam\u0131d\u0131r\u201d \u00f6\u011fretisi oldu. Devrim biziz, ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131zd\u0131r, an\u0131lar\u0131m\u0131zd\u0131r, kendimizden verdiklerimizdir, kaybettiklerimiz ve kazand\u0131klar\u0131m\u0131zd\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fcnce kalkmay\u0131 bilmektir. Bu maddi hayat\u0131n orta yerinde kalpsiz bir d\u00fcnyaya kalbini vermekten caymamakt\u0131r Seyit olmak\u2026 Ya da devrim olmak\u2026<\/p>\n\n\n\n
Seyit hepimize yetti. Hepimizin y\u00fck\u00fcn\u00fc kald\u0131rd\u0131. Hepimizin elinden tutup y\u00fcr\u00fctt\u00fc, yol g\u00f6sterdi. Ne tuhaft\u0131r; taa eski zamanlarda daha kalbi hasta olmadan \u00f6nceki zamanlarda arkada\u015flarla her vedala\u015fmas\u0131nda elini kalbine vurarak \u201cy\u00fcre\u011fine iyi davran arkada\u015f\u0131m\u201d derdi. O y\u00fcre\u011fine iyi davrand\u0131 m\u0131 bilmiyorum. Ger\u00e7ekten bilmiyorum. Ama arkada\u015flar\u0131n\u0131n y\u00fcre\u011fine mukayyetti her zaman, onu biliyorum. Akl\u0131, akl\u0131m\u0131zdan g\u00fc\u00e7l\u00fc; kalbi, kalbimizden b\u00fcy\u00fckt\u00fcr derdik. \u00d6yleydi de\u2026 Kalbinin a\u011fr\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7 s\u00f6ylemedi. Y\u00fcre\u011finin yand\u0131\u011f\u0131n\u0131 biz de yeterince anlamad\u0131k. Anlasayd\u0131k eli yanm\u0131\u015f bir \u00e7ocu\u011fun yaras\u0131na \u00fcfler gibi y\u00fcre\u011fine \u00fcflerdik. \u00dclkesinin ve halk\u0131n\u0131n ac\u0131lar\u0131 kalbini yontuyormu\u015f me\u011fer. \u0130mral\u0131 ve esaret kalbini yontuyormu\u015f me\u011fer. Armanc\u2019\u0131n, Halil\u2019in, Sarya\u2019n\u0131n, Cesur\u2019un, Atakan\u2019\u0131n, N\u00fbjiyan\u2019\u0131n, Gurbetelli\u2019nin, Hozan\u2019\u0131n yoklu\u011fu kalbini kemiriyormu\u015f me\u011fer\u2026 Ve o bu tarifsiz ac\u0131lar kar\u015f\u0131s\u0131nda dimdik durarak bize g\u00fcl\u00fcms\u00fcyormu\u015f. Yaras\u0131n\u0131 g\u00f6steren ba\u015fkas\u0131n\u0131n yaras\u0131n\u0131 saramazd\u0131. O bunu biliyordu. Bu y\u00fczden yaras\u0131n\u0131 saklad\u0131 hepimizden. Ac\u0131s\u0131nda debelenen ba\u015fkas\u0131n\u0131n ac\u0131s\u0131na derman olamazd\u0131; o bunu biliyordu. Bu y\u00fczden ac\u0131s\u0131n\u0131 narin bir h\u00fcz\u00fcnle gizledi bizden. Seyit ile ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z anlara ve an\u0131lara bakt\u0131\u011f\u0131mda ke\u015fke diyebilece\u011fim \u00e7ok fazla bir \u015fey yok. Anlamca doygun, dolu dizgin bir yolun yolcular\u0131 ke\u015fkelere s\u0131\u011f\u0131nmay\u0131 kolay kolay kabul etmez. Ama bir ke\u015fke hi\u00e7 terk etmeyecek beni, ke\u015fke kalbinin ac\u0131s\u0131n\u0131 daha fazla payla\u015fabilseydim diyece\u011fim\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ey a\u015fk hazretleri; bana arkada\u015flar\u0131m\u0131 \u00f6l\u00fcmden saklaman\u0131n bir yolunu g\u00f6ster, diyece\u011fim.<\/p>\n\n\n\n
Ey umut hazretleri; bana arkada\u015flar\u0131m\u0131 ayr\u0131l\u0131ktan sak\u0131nman\u0131n bir yolunu g\u00f6ster, diyece\u011fim.<\/p>\n\n\n\n
Ey ac\u0131 hazretleri; bana arkada\u015flar\u0131m\u0131n ac\u0131yan kalbine derman olman\u0131n yolunu g\u00f6ster, diyece\u011fim.<\/p>\n\n\n\n
Ve a\u011f\u0131t yakmayaca\u011f\u0131m g\u00f6\u00e7men kalbine, g\u00f6\u00e7 de hayat kadar eskidir senin felsefende.<\/p>\n\n\n\n
\u0130nsan anlatam\u0131yor\u2026 <\/p>\n\n\n\n
Susmalara tan\u0131m bulmak beyhude\u2026<\/p>\n\n\n\n
Varsay ki bir kelebek avu\u00e7 dolusu cam k\u0131r\u0131\u011f\u0131 yuttu.<\/p>\n\n\n\n
Varsay ki yaral\u0131 bir ceylan\u0131n kalbine ta\u015f gibi bir susma oturdu.<\/p>\n\n\n\n
Bir beklemek, bir de susmak tarih kadar eski bir intikamd\u0131r arkada\u015f\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
Kalbini de al\u0131p gittin, ho\u015f\u00e7a kal yolda\u015f.<\/p>\n\n\n\n
Halil\u2019e, Sarya\u2019ya, N\u00fbjiyan\u2019a, Armanc\u2019a ve nice devrim goncas\u0131na selam s\u00f6yle.<\/p>\n\n\n\n
\u201cY\u00fcre\u011fine iyi davran arkada\u015f\u0131m\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
MEDYA DOZ ANF<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
2006 k\u0131\u015f\u0131n\u0131n bahar\u0131na evrilen g\u00fcnlerindeydik. Zap vadisinin...<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":4482,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"manset":[],"class_list":["post-4481","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sectiklerimiz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4481","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4481"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4481\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4483,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4481\/revisions\/4483"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4482"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4481"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4481"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4481"},{"taxonomy":"manset","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/manset?post=4481"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}