Vakit, gecenin g\u00fcnd\u00fcze ihanet etti\u011fi o gri saatlerden biri de\u011fildi. Vakit, tarihin kendi evlatlar\u0131n\u0131 bir kez daha \u00e7arm\u0131ha gerilmeye de\u011fil, \u00e7arm\u0131h\u0131 par\u00e7alamaya \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131 o mutlak AN ‘d\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Biz burada, da\u011flar\u0131n nemli sessizli\u011finde, gecenin ve y\u0131ld\u0131zlar\u0131n alt\u0131nda, sisin, r\u00fczgar\u0131n, ya\u011fmurun i\u00e7inde, d\u00fcnyan\u0131n bir ba\u015fka ucunda bug\u00fcnlerde bir kez daha betonun ve \u00e7eli\u011fin so\u011fuk y\u00fcz\u00fcnde bir Devrimcinin, bir Fedainin ismini say\u0131kl\u0131yoruz: Orhan.. Orhan Y\u0131lmazkaya\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u0130simler bazen sadece birer etikettir, ama baz\u0131 isimler vard\u0131r ki, s\u00f6ylendi\u011fi AN bir barikat\u0131n y\u00fcksekli\u011fi, bir merminin yivindeki \u00f6fke, bir telsiz dalgas\u0131n\u0131n sonsuzlu\u011fu olur. 27 Nisan 2009. Takvimlerin \u00fczerine bir \u00e7entik daha at\u0131ld\u0131. Ama bu kez d\u00fc\u015fen bir yaprak de\u011fil, k\u00f6klerini g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne uzatan bir a\u011fac\u0131n, f\u0131rt\u0131naya kar\u015f\u0131 \u0131sl\u0131k \u00e7alan bir dal\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u200bSoranlar oluyor, “Neden?” diye. “Neden bu sonu ba\u015f\u0131ndan belli olan dansa kalk\u0131\u015ft\u0131n?” Oysa sormuyorlar ki, ya\u015famak denilen bu b\u00fcy\u00fck ill\u00fczyonun i\u00e7inde ka\u00e7 ki\u015fi ger\u00e7ekten nefes al\u0131yor?<\/p>\n\n\n\n
Orhan, bir \u00fcniversite k\u00fcrs\u00fcs\u00fcn\u00fcn konforunu, bir k\u00fct\u00fcphanenin g\u00fcvenli sessizli\u011fini, legal siyasetin kirli y\u00fcz\u00fcn\u00fc ve yaratt\u0131\u011f\u0131 maddiyat\u0131n\u0131 de\u011fil, tarihin o kanl\u0131 ve \u015fanl\u0131 laboratuvar\u0131n\u0131 se\u00e7ti. \u00c7\u00fcnk\u00fc biliyordu ki; Kelimeler ancak namludan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda ve bir halk\u0131n y\u00fcre\u011fine de\u011fdi\u011finde ger\u00e7ek manas\u0131n\u0131 bulur.<\/p>\n\n\n\n
“\u0130smim Orhan Y\u0131lmazkaya,” dedi telsizin \u00f6b\u00fcr ucundaki o sa\u011f\u0131r devlete. Sesinde titreme yoktu. Onun sesinde, binlerce y\u0131l\u0131n birikmi\u015f s\u00f6m\u00fcrgeci \u00f6fkesine kar\u015f\u0131 duran bir vakurluk vard\u0131.<\/p>\n\n\n\n
O ses, Thomas M\u00fcnzer\u2019in k\u00f6yl\u00fcleriyle birlikte tanr\u0131n\u0131n yery\u00fcz\u00fcndeki krall\u0131\u011f\u0131n\u0131 ararken \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 sesin ayn\u0131s\u0131yd\u0131. \u015eeyh Bedreddin\u2019in m\u00fcridlerine “Yar\u0131n yana\u011f\u0131ndan gayr\u0131 her \u015fey ortak” derkenki o t\u0131n\u0131, Bostanc\u0131\u2019daki o evin duvarlar\u0131nda yank\u0131lan\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
\u200bSahi, siz “ku\u015fat\u0131lm\u0131\u015fl\u0131k” nedir bilir misiniz?<\/p>\n\n\n\n
Biz biliriz\u2026<\/p>\n\n\n\n
Etraf\u0131n\u0131z\u0131n tanklarla, helikopterlerle, modern \u00e7a\u011f\u0131n o “\u00fcniformal\u0131lar\u0131yla” sar\u0131lmas\u0131 m\u0131d\u0131r ku\u015fat\u0131lmak?<\/p>\n\n\n\n
Hay\u0131r\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ger\u00e7ek ku\u015fat\u0131lm\u0131\u015fl\u0131k, ruhun teslimiyetidir\u2026<\/p>\n\n\n\n
Orhan, o alt\u0131 bu\u00e7uk saat boyunca asl\u0131nda en \u00f6zg\u00fcr insand\u0131\u2026 D\u0131\u015far\u0131da emir bekleyen onlarca, y\u00fczlerce namlunun aksine, o, kendi vasiyetini kendi kan\u0131yla yaz\u0131yordu; “Teslim olmayan bir feda devrimci ku\u015fa\u011f\u0131n\u0131n lay\u0131\u011f\u0131 olmaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n
Bu c\u00fcmle, yaln\u0131zca bir iddia de\u011fildir. Bu bir ontolojik meydan okumad\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Lay\u0131k olmak…<\/p>\n\n\n\n
Kimlere?<\/p>\n\n\n\n
K\u0131z\u0131ldere\u2019de ku\u015fat\u0131lan Mahir \u2019e mi?<\/p>\n\n\n\n
Diyarbak\u0131r zindan\u0131nda ser verip s\u0131r vermeyen \u0130brahim \u2019e mi?<\/p>\n\n\n\n
Yoksa fidan gibi dara\u011fac\u0131na y\u00fcr\u00fcyen Deniz \u2019e mi?<\/p>\n\n\n\n
Evet, hepsine ve hi\u00e7birine\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc o feda ku\u015fa\u011f\u0131, tek bir bedende toplanm\u0131\u015f bir halklar toplam\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\u200bTelsizden s\u0131zan o c\u0131z\u0131rt\u0131l\u0131 ses, polis m\u00fcd\u00fcr\u00fcne seslenirken asl\u0131nda tarihin o k\u00f6hne, o k\u00fcf kokulu b\u00fcrokrasisine sesleniyordu: “M\u00fcd\u00fcr sesimi al\u0131yor musun?”<\/p>\n\n\n\n
Al\u0131yorlard\u0131 elbette. Ama anlayam\u0131yorlard\u0131. Bir insan\u0131n nas\u0131l olup da mermisi \u00e7okken g\u00fcl\u00fcmseyebilece\u011fini, nas\u0131l olup da \u00f6l\u00fcme bu kadar “merhaba” diyebilece\u011fini kavrayam\u0131yorlard\u0131\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc onlar\u0131n d\u00fcnyas\u0131nda “varl\u0131k”, sahip olduklar\u0131yla \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr. Orhan\u2019\u0131n d\u00fcnyas\u0131nda ise varl\u0131k, vazge\u00e7tiklerinle…<\/p>\n\n\n\n
O, her \u015feyi geride b\u0131rakt\u0131. Paray\u0131, mevki ve makam\u0131, kariyeri, g\u00fcvenli bir \u00f6l\u00fcm\u00fc\u2026<\/p>\n\n\n\n
T\u00fcrk ve K\u00fcrt halklar\u0131n\u0131n m\u00fccadele birli\u011fi, o g\u00fcn Bostanc\u0131 ‘da o darac\u0131k sokakta, barut kokusuyla m\u00fch\u00fcrlendi. Bu bir birlik \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 de\u011fil, bir birle\u015fme ger\u00e7e\u011fiydi. Mermiler milliyet sormaz yolda\u015f\u0131m, ama direni\u015f en saf kimli\u011fini o siperde bulur\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u200bEmniyet kay\u0131tlar\u0131na ge\u00e7sinmi\u015f… Ge\u00e7sin tabii\u2026<\/p>\n\n\n\n
Tarih, kazananlar\u0131n yazd\u0131\u011f\u0131 bir yalanlar koleksiyonu olabilir. Ama hakikat, o kay\u0131tlar\u0131n aras\u0131ndaki bo\u015fluklarda, susturulamayan o telsiz frekanslar\u0131nda sakl\u0131d\u0131r. Orhan, bir “Devrimci Kararg\u00e2h” sava\u015f\u00e7\u0131s\u0131 olarak, sadece bir eve de\u011fil, bir sisteme s\u0131\u011fmad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“Bombam \u00e7ok, mermim \u00e7ok,” derken, asl\u0131nda “Umudum \u00e7ok, \u00f6fkem \u00e7ok, gelece\u011fim \u00e7ok” diyordu. O mermiler, sadece et ve kemi\u011fe de\u011fil, o g\u00fcn orada toplanan ve bu direni\u015fi izleyen herkesin vicdan\u0131na s\u0131k\u0131l\u0131yordu. Siyonizm\u2019e, emperyalizme ve fa\u015fizme kar\u015f\u0131 sava\u015fmak, sadece uzak cephelerin i\u015fi de\u011fildir. O, Bostanc\u0131\u2019da bir apartman dairesinde ba\u015flar, \u00d6zg\u00fcr da\u011flarda her bir patikada devam eder.<\/p>\n\n\n\n
\u200bPeki, \u015fimdi ne olacak?<\/p>\n\n\n\n
“Biz d\u00fc\u015fece\u011fiz fakat bizden sonra bu kavga mutlaka s\u00fcrecek,” dedi\u011finde, Orhan bir kehanette bulunmuyordu. O, do\u011fan\u0131n kanununu s\u00f6yl\u00fcyordu.<\/p>\n\n\n\n
G\u00fcne\u015fin bat\u0131\u015f\u0131, bir yenilgi midir? Yoksa ertesi g\u00fcn\u00fcn do\u011fumuna haz\u0131rlanan bir gizli \u00f6rg\u00fctlenme mi?<\/p>\n\n\n\n
Orhan, o g\u00fcn bir g\u00fcne\u015f gibi batt\u0131 \u0130stanbul\u2019un \u00fczerine. Ama b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 o “feda ku\u015fa\u011f\u0131” miras\u0131, \u015fimdi binlerce gen\u00e7 y\u00fcrekte birer pusula gibi t\u0131k\u0131r t\u0131k\u0131r i\u015fliyor. Biz burada, sislerin aras\u0131nda, onun sesini duyuyoruz. “M\u00fcd\u00fcr sesimi al\u0131yor musun?”<\/p>\n\n\n\n
Evet, Orhan yolda\u015f, biz sesini al\u0131yoruz. Ve o ses, sadece bir telsizden de\u011fil, halklar\u0131n karde\u015fli\u011finin o devasa korosundan y\u00fckseliyor. Direni\u015fin dili, terc\u00fcme istemez. O, her dilde ayn\u0131 t\u0131n\u0131y\u0131 ta\u015f\u0131r: Onur\u2026<\/p>\n\n\n\n
Sahi, nedir bir insan\u0131 o beton kafesin i\u00e7inde alt\u0131 bu\u00e7uk saat boyunca bir dev haline getiren?<\/p>\n\n\n\n
Modern zamanlar\u0131n o par\u0131lt\u0131l\u0131 labirentlerinde, her \u015feyin al\u0131n\u0131p sat\u0131ld\u0131\u011f\u0131, ruhlar\u0131n bile barkodland\u0131\u011f\u0131 bir \u00e7a\u011fda, Orhan\u2019\u0131n o telsiz ba\u015f\u0131ndaki sesi neden bu kadar “yabanc\u0131” ve neden bu kadar “tan\u0131d\u0131k” geliyor?<\/p>\n\n\n\n
Bizim tozlu yollar\u0131nda y\u00fcr\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz o da\u011f r\u00fczg\u00e2r\u0131 neyse, Bostanc\u0131\u2019n\u0131n o nemli, barut isli havas\u0131 da odur asl\u0131nda. Biz buna “tarihsel zorunluluk” demiyoruz. Biz buna “insan kalma inad\u0131” diyoruz. Orhan, o darac\u0131k alanda sadece bir ku\u015fatmay\u0131 yarmad\u0131. O, teslimiyetin o sinsi, o her yeri saran sisini da\u011f\u0131tt\u0131\u2026<\/p>\n\n\n\n
“Teslim olmayan bir feda devrimci ku\u015fa\u011f\u0131n\u0131n lay\u0131\u011f\u0131 olmaya \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131m” derken, asl\u0131nda bir zaman yolculu\u011funa \u00e7\u0131k\u0131yordu. Ge\u00e7mi\u015fin t\u00fcm yenilgilerini, t\u00fcm k\u0131rg\u0131nl\u0131klar\u0131n\u0131 ve t\u00fcm o yar\u0131m kalm\u0131\u015f t\u00fcrk\u00fclerini al\u0131p, o g\u00fcn\u00fcn \u015fafa\u011f\u0131na mermi mermi diziyordu.<\/p>\n\n\n\n
\u200bSoruyoruz kendimize, neden “feda”?<\/p>\n\n\n\n
Bu bir intihar arzusu mu, yoksa hayat\u0131 en saf haliyle savunma bi\u00e7imi mi?<\/p>\n\n\n\n
Modern d\u00fcnya bize ya\u015fam\u0131, “nefes al\u0131p vermek” olarak pazarl\u0131yor. Oysa nefes almak yetmez. Bir ama\u00e7 u\u011fruna, bir halk\u0131n \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, bir \u00e7ocu\u011fun g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fc, bir i\u015f\u00e7inin onuru i\u00e7in o nefesi bir barikata d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmedik\u00e7e ya\u015fam\u0131\u015f say\u0131l\u0131r m\u0131y\u0131z?<\/p>\n\n\n\n
Orhan Y\u0131lmazkaya, o g\u00fcn o evde \u00f6lmedi. O g\u00fcn o evde, “ya\u015fayan \u00f6l\u00fclerin” d\u00fcnyas\u0131na en sert cevab\u0131 verdi. \u0130smim Orhan Y\u0131lmazkaya, dedi\u011finde bu sadece bir kimlik beyan\u0131 de\u011fildi. Bu, Bedreddin\u2019den bu yana gelen o b\u00fcy\u00fck nehrin, 21. y\u00fczy\u0131l\u0131n kalbine att\u0131\u011f\u0131 bir imzayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
“M\u00fcd\u00fcr, sesimi al\u0131yor musun?” Bu soru asl\u0131nda bir alayd\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc zulm\u00fcn kulaklar\u0131 vard\u0131r ama duymaz. G\u00f6zleri vard\u0131r ama g\u00f6rmez. Onlar sadece say\u0131lar\u0131, r\u00fctbeleri ve o so\u011fuk “kanunlar\u0131” bilirler. Ama Orhan, yasalar\u0131n bitti\u011fi yerde ba\u015flayan o devrimci me\u015fruiyetin dilini konu\u015fuyordu.<\/p>\n\n\n\n
\u200bPeki ya o telsiz?<\/p>\n\n\n\n
O k\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fc cihaz, o g\u00fcn tarihin en g\u00fc\u00e7l\u00fc megafonuna d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. “Emniyet kay\u0131tlar\u0131na ge\u00e7sin…” Bu bir itiraf de\u011fil, bir meydan okuma manifestosuydu. Orhan biliyordu ki, o kanal\u0131n ucunda sadece polisler yoktu. O kanal\u0131n ucunda, yar\u0131n uyanacak olan bir halk, o kanal\u0131n ucunda isyan\u0131n\u0131 saklayan bir gen\u00e7lik, o kanal\u0131n ucunda “acaba?” diyen bir teredd\u00fct vard\u0131.<\/p>\n\n\n\n
O, teredd\u00fct\u00fc eyleme, korkuyu \u00f6fkeye tahvil etti. T\u00fcrk ve K\u00fcrt halklar\u0131n\u0131n m\u00fccadele birli\u011fi i\u00e7in sava\u015f\u0131yoruz, derken asl\u0131nda iki halk\u0131n ac\u0131s\u0131n\u0131 tek bir yarada birle\u015ftiriyordu. Bu birlik, masa ba\u015f\u0131nda imzalanan protokollerin de\u011fil, siperde payla\u015f\u0131lan mermilerin, ayn\u0131 d\u00fc\u015fmana kar\u015f\u0131 s\u0131k\u0131lan yumruklar\u0131n birli\u011fiydi. Siyonizm\u2019e, fa\u015fizme, emperyalizme… Hedef netti, duru\u015f sars\u0131lmazd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn, 2026\u2019n\u0131n o karma\u015f\u0131k d\u00fcnyas\u0131ndan bak\u0131nca, o alt\u0131 bu\u00e7uk saatlik direni\u015f bir “yenilgi” mi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor?<\/p>\n\n\n\n
E\u011fer \u00f6yleyse, Spartak\u00fcs yenilmi\u015ftir\u2026<\/p>\n\n\n\n
Che yenilmi\u015ftir\u2026<\/p>\n\n\n\n
Mazlum Do\u011fan yenilmi\u015ftir\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ama hay\u0131r, onlar yenilgi s\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc tarihin \u00e7\u00f6pl\u00fc\u011f\u00fcne att\u0131lar. Onlar, zaferin sadece bir bayrak dikmek de\u011fil, bir ruhu aya\u011fa kald\u0131rmak oldu\u011funu g\u00f6sterdiler.<\/p>\n\n\n\n
Orhan, o evde “d\u00fc\u015ft\u00fc”, evet. Ama d\u00fc\u015fmek, topra\u011fa tohum olmakt\u0131r. Biz burada, Da\u011flar\u0131n derinliklerinde, topra\u011fa d\u00fc\u015fen her tohumun bir orman haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu biliriz.<\/p>\n\n\n\n
Bostanc\u0131\u2019daki o beton bina, o g\u00fcnden sonra bir an\u0131t de\u011fil, bir pusula oldu. “Biz d\u00fc\u015fece\u011fiz fakat bizden sonra bu kavga mutlaka s\u00fcrecek.” Bu bir temenni de\u011fil, bir do\u011fa yasas\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Thomas M\u00fcnzer\u2019in kellesi al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda bitti mi san\u0131yorlard\u0131?<\/p>\n\n\n\n
\u015eeyh Bedreddin as\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda fikirleri sustu mu?<\/p>\n\n\n\n
Hay\u0131r\u2026<\/p>\n\n\n\n
Hepsi Orhan\u2019\u0131n telsizinde, o c\u0131z\u0131rt\u0131l\u0131 seste yeniden can buldu\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u200bOrhan yolda\u015f, o son ana kadar sava\u015faca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6ylerken asl\u0131nda bir s\u0131n\u0131r\u0131 \u00e7iziyordu: \u0130nsanl\u0131k s\u0131n\u0131r\u0131\u2026<\/p>\n\n\n\n
Zulm\u00fcn en tepeden t\u0131rna\u011fa silahland\u0131\u011f\u0131, teknolojinin her h\u00fccreyi g\u00f6zetledi\u011fi bir \u00e7a\u011fda, bir insan\u0131n tek ba\u015f\u0131na bir orduya direnmesi, teknolojiye kar\u015f\u0131 iradenin, maddeye kar\u015f\u0131 manan\u0131n zaferidir\u2026<\/p>\n\n\n\n
O “bombam \u00e7ok, mermim \u00e7ok” derken, asl\u0131nda elindeki o birka\u00e7 metal par\u00e7as\u0131ndan bahsetmiyordu. O, bitmek t\u00fckenmek bilmeyen o devrimci iradeden, o tarihsel hakl\u0131l\u0131ktan bahsediyordu. \u0130\u015fte bu y\u00fczden sars\u0131c\u0131d\u0131r, i\u015fte bu y\u00fczden hala korkutuyor o ses d\u00fczeni koruyanlar\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc o ses, bir insan\u0131n sistemden daha b\u00fcy\u00fck olabilece\u011fini kan\u0131tlad\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u200bVe sonra sessizlik…<\/p>\n\n\n\n
Ama bu bir biti\u015f de\u011fil, bir yank\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131d\u0131r. Orhan\u2019\u0131n sustu\u011fu yerde, binlerce yeni ses y\u00fckselmeye ba\u015flar. Orhan, “Ya\u015fas\u0131n Devrim ve Sosyalizm,” dedi\u011finde, bu kelimelerin i\u00e7i o kadar dolu, o kadar a\u011f\u0131rd\u0131 ki, o a\u011f\u0131rl\u0131k bug\u00fcn hala o soka\u011f\u0131n kald\u0131r\u0131mlar\u0131nda hissedilir.<\/p>\n\n\n\n
Biz devrimciler, \u00f6l\u00fcm\u00fc bir son olarak g\u00f6rmeyiz. Biz \u00f6l\u00fcm\u00fc, hayat\u0131n bir ba\u015fka bi\u00e7imde, daha kolektif, daha yenilmez bir bi\u00e7imde s\u00fcrmesi olarak g\u00f6r\u00fcr\u00fcz. Orhan, o g\u00fcn bireysel varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 toplumsal bir kurtulu\u015fun harc\u0131na katt\u0131. “\u0130smim Orhan Y\u0131lmazkaya… \u0130smim Orhan Y\u0131lmazkaya…” \u0130ki kez s\u00f6yledi, \u00e7\u00fcnk\u00fc birincisi kendine, ikincisi d\u00fcnyaya verilmi\u015f bir s\u00f6zd\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
Sorgulay\u0131n yolda\u015flar, sorgulay\u0131n dostlar: Hangimiz o telsizin \u00f6b\u00fcr ucunda bu kadar net, bu kadar berrak ve bu kadar korkusuz olabiliriz?<\/p>\n\n\n\n
Hayat\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck hesaplar\u0131, g\u00fcnl\u00fck kayg\u0131lar\u0131, o devasa ku\u015fatman\u0131n yan\u0131nda ne kadar da \u00f6nemsiz kal\u0131yor, de\u011fil mi?<\/p>\n\n\n\n
Orhan bize “lay\u0131k olmay\u0131” \u00f6\u011fretti. Bir gelene\u011fe, bir kavgaya, bir halka lay\u0131k olmak\u2026<\/p>\n\n\n\n
Bu, her sabah uyand\u0131\u011f\u0131nda o siperdeymi\u015f gibi ya\u015famak demektir. Bu, mermisi bitse de iradesi bitmeyenlerin saf\u0131nda durmak demektir. 2026\u2019da Koban\u00ea\u2019nin o diren\u00e7li sokaklar\u0131nda ya da \u0130stanbul\u2019un bir fabrikas\u0131nda, Orhan\u2019\u0131n o telsiz konu\u015fmas\u0131 hala “canl\u0131 yay\u0131n” gibidir. \u00c7\u00fcnk\u00fc o kavga, M\u00fcnzer\u2019den bu yana s\u00fcren o kadim kavgad\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\u200b”E\u011fer g\u00f6r\u00fc\u015fme imkan\u0131n\u0131z olursa bu kanaldan, cihaz \u00fczerinden, telsiz \u00fczerinden g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz…”<\/p>\n\n\n\n
Bu, bir veda de\u011fil, bir randevudur. Orhan bizi o frekansta bekliyor. Direni\u015fin frekans\u0131nda, onurun frekans\u0131nda, halklar\u0131n karde\u015fli\u011finin o hi\u00e7 susmayan kanal\u0131nda\u2026<\/p>\n\n\n\n
Biz d\u00fc\u015febiliriz, evet\u2026<\/p>\n\n\n\n
Bedenlerimiz yorulabilir, sesimiz k\u0131s\u0131labilir. Ama o telsiz dalgas\u0131 bir kez bo\u015flu\u011fa yay\u0131ld\u0131 m\u0131, art\u0131k onu hi\u00e7bir g\u00fc\u00e7 geri \u00e7eviremez. O ses art\u0131k bo\u015flukta de\u011fil, bizim bilincimizde, bizim \u00f6fkemizde ve bizim umudumuzdad\u0131r\u2026<\/p>\n\n\n\n
Bostanc\u0131\u2019da k\u0131st\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olan o devrimci, asl\u0131nda d\u00fcnyay\u0131 ku\u015fatan o b\u00fcy\u00fck fa\u015fist canavar\u0131 kalbinden vurdu.<\/p>\n\n\n\n
\u200b\u015eimdi kalemimizi b\u0131rak\u0131p o sesi dinleyelim. O c\u0131z\u0131rt\u0131n\u0131n i\u00e7indeki o saf, o ar\u0131nm\u0131\u015f hakikati duyal\u0131m\u2026<\/p>\n\n\n\n
Orhan Y\u0131lmazkaya, bir isimden fazlas\u0131d\u0131r art\u0131k; o bir tarzd\u0131r, bir \u00fcsluptur, bir duru\u015ftur\u2026<\/p>\n\n\n\n
Orhan, teslimiyetin o kirli beyaz bayraklar\u0131na kar\u015f\u0131, kanla boyanm\u0131\u015f o K\u0131z\u0131l sanca\u011f\u0131n en y\u00fcksekteki halidir\u2026<\/p>\n\n\n\n
Biz burada, sislerin ve y\u0131ld\u0131zlar\u0131n alt\u0131nda, o sesi selaml\u0131yoruz. Ya\u015fas\u0131n T\u00fcrk ve K\u00fcrt halklar\u0131n\u0131n m\u00fccadele birli\u011fi! Ya\u015fas\u0131n o bitmeyen, o s\u00f6nmeyen, o hep gen\u00e7 kalan feda ku\u015fa\u011f\u0131! Kavga s\u00fcr\u00fcyor yolda\u015f, kavga s\u00fcrecek… Ta ki o telsizden “Kazand\u0131k!” sesi gelene kadar.<\/p>\n\n\n\n
\u200bG\u00f6r\u00fc\u015fece\u011fiz Orhan yolda\u015f. Belki bir barikatta, belki bir meydanda, belki de o hi\u00e7 susmayan telsizin en berrak kanal\u0131nda. Sen d\u00fc\u015fmedin, sen r\u00fczg\u00e2r oldun. \u015eimdi her f\u0131rt\u0131nada senin ismini f\u0131s\u0131ld\u0131yor bu halk. \u0130smim Orhan Y\u0131lmazkaya… Ve bu isim, \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn en g\u00fczel tarifidir art\u0131k.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vakit, gecenin g\u00fcnd\u00fcze ihanet etti\u011fi o gri...<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":9449,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,29],"tags":[],"manset":[],"class_list":["post-9448","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-makaleler","category-manset"],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9448","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9448"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9450,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9448\/revisions\/9450"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9448"},{"taxonomy":"manset","embeddable":true,"href":"https:\/\/kolektifmucadele1.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/manset?post=9448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}