YA BARBARLIK İÇİNDE YOK OLUŞ, YA SOSYALİZM!
ROSA LUXEMBURG VE KARL LIEBKNECHT YAŞIYOR!
“Ya barbarlık içinde yok oluş, ya sosyalizm!”
Rosa Luxemburg ve Karl Liebknecht’in bu haykırışı bugün bir tarihsel alıntı değil, emperyalist kapitalizmin çürüyen dünyasında yankılanan bir alarmdır. Savaşlar, soykırımlar, yoksulluk ve yıkım düzeni derinleşirken; dünya proletaryası ve emekçiler uzun bir sessizlikten sonra yeniden sahneye çıkmaktadır.
Bugün, sosyalist mücadele açısından ertelenemez bir eşikteyiz. Kapitalizme karşı mücadele, yalnızca burjuvaziye değil; onun işçi sınıfı içindeki uzantılarına, reformizme, sınıf işbirlikçiliğine ve sosyal şovenizme karşı da yükseltilmek zorundadır. Çünkü devrim en çok, “gerçekçilik”, “barışçıllık” ve “aşamalılık” yalanlarıyla boğulur.
Rosa Luxemburg ve Karl Liebknecht’i ölümsüz kılan tam da budur. Onlar devrimci durumu beklemediler; cüretle iktidar perspektifiyle karşıladılar. Tereddüt etmediler. Bu yüzden 15 Ocak 1919’da Berlin’de katledildiler.
O günün Sosyal Demokratları, bugün olduğu gibi, burjuva düzenin hizmetindeydi. SPD, devrimi boğmak için faşist çetelerle işbirliği yaptı, Rosa ve Karl’ı katletti. Bugünün reformistleri de aynı burjuvazinin çıkarları için işçi sınıfını parlamentoya, sandığa ve düzen içi hayallere zincirliyor. İsimler değişti, maskeler değişti; ama ihanetin sınıfsal özü aynı kaldı.
Berlin sokaklarında barikatlar kuran işçiler, emekçiler ve askerler devrimin gerçek gücüydü. Burjuvazi ve onun sosyal demokrat uşakları, devrimi durdurmakta zorlandıkça saldırganlaştı. Devrim yenildi; ama teslim olmadı.
Lenin, Rosa Luxemburg’un ardından gerçeği şu sözlerle ifade etti:
“Rosa Luxemburg yanılmış olabilir, ama o bir kızıl kartaldı.
Bugün Rosa’ları anmak, bir anma değil; bir saflaşmadır.
Ya burjuvazinin düzenine yedekleneceğiz ya da sosyalizm için ayağa kalkacağız.
Üçüncü yol yok!
Rosa yaşıyor!
Karl yaşıyor!
Devrim yaşıyor!
Editor
