Bolivya’da bugün sokakları dolduran öfke, bir anda ortaya çıkmış değil. Yıllardır derinleşen ekonomik kriz, artan hayat pahalılığı, yakıt kıtlığı, işsizlik ve emperyalist şirketlerin ülke kaynaklarını yağmalamasına karşı biriken toplumsal tepki artık kitlesel bir patlamaya dönüşmüş durumda. Özellikle son dönemde hükümetin IMF çizgisini andıran neoliberal kemer sıkma politikaları, ücretlerin erimesi ve temel tüketim maddelerine erişimin zorlaşması halkın sabrını taşırdı. Daha önce madencilerin, köylülerin ve yerli halkların öncülüğünde birçok kez kitlesel direnişlere sahne olan Bolivya’da, bugün yeniden işçiler, öğrenciler, köylüler ve emekçiler sokaklarda buluşuyor.
Bolivya’da derinleşen ekonomik kriz, hayat pahalılığı, yakıt kıtlığı ve neoliberal saldırı politikalarına karşı işçiler, köylüler, yerli halklar ve öğrencilerin başlattığı kitlesel protestolar ikinci haftasında büyüyerek sürüyor. Emperyalist şirketlerin ülke kaynaklarını talan etmesine ve hükümetin sermaye yanlısı politikalarına karşı sokakları terk etmeyen halka yönelik devlet şiddeti ise giderek tırmanıyor.
Başkent La Paz’da hükümet binalarına yürümek isteyen kitleye polis göz yaşartıcı gaz ve plastik mermilerle saldırdı. Ülke genelinde gözaltı sayısının 120’ye yükseldiği bildirildi. Devlet güçleri protestoları bastırmaya çalışırken, hükümet yetkilileri ve milletvekillerinin yoğun polis ve asker koruması altında bölgeden çıkarıldığı aktarıldı.
Bolivya Polisi, yaşananlardan Bolivya İşçi Merkezi (COB) lideri Mario Argollo’yu sorumlu tutarak hakkında yakalama kararı çıkarıldığını duyurdu. Böylece hükümet, büyüyen halk öfkesinin nedenlerini tartışmak yerine sendikaları ve toplumsal muhalefeti kriminalize etmeyi tercih etti. Polis yetkililerinin açıklamaları, ekonomik yıkımın sorumluluğunu gizleme ve meşru halk direnişini bastırma çabasının parçası olarak değerlendiriliyor.
Ülke genelinde en az 32 noktada yol kapatma eylemleri sürerken, protestolara eski Devlet Başkanı Evo Morales’e yakın kesimlerin de destek verdiği belirtiliyor. Morales yaptığı açıklamada, hükümetin neoliberal politikaları ve sömürgeci devlet anlayışını protesto eden halka karşı asker ve polisi devreye soktuğunu söyledi.
Bolivya İşçi Merkezi ve öğretmen sendikaları ücret artışı talep ederken, köylü örgütleri yakıt krizinin çözülmesini istiyor. Ancak protestolar yalnızca ekonomik taleplerle sınırlı kalmıyor; geniş halk kesimleri, ülkenin emperyalist sermayeye bağımlı hale getirilmesine ve kamusal kaynakların yağmalanmasına karşı da tepki gösteriyor.
Son günlerde protestoların büyümesiyle birlikte Devlet Başkanı Rodrigo Paz’ın istifası talebi daha güçlü biçimde dile getirilmeye başlandı. Meclis’te çoğunluğu bulunmayan hükümet ise artan toplumsal öfkeyi bastırmak için baskıyı artırıyor.
Bolivya İşçi Merkezi (COB), üyelerine mücadeleyi büyütme ve hükümet üzerindeki baskıyı artırma çağrısı yaptı. Ülke genelinde yükselen direniş dalgası, yalnızca ekonomik krize karşı bir tepki değil; aynı zamanda yıllardır süren sömürü düzenine, neoliberal yıkıma ve emperyalist bağımlılığa karşı büyüyen halk öfkesinin dışavurumu olarak değerlendiriliyor.
